24 Ağustos 2012 Cuma

23 Ağustos 2012 Perşembe

19 Ağustos 2012 Pazar

3 dakika sonra doğum günüm....

Kurt 27 yaşına girince mi gitmişti 27 biterken mi ?
Büyük rakçılardan kim kaldı herkes gitti 27'de birde antebin plakası aslında sinerjikş bir ölüm olur.
Herkesi ölümümle cezalandırmak istiyorum.Keşke bunu hayatta en az bir defa deneme şansımız olsaydı kimse bilmeden hani bir kapıdan çıkıp diğer kapıdan tekrar girsek yani atıyorum afrika veya kutuplar hiç fark etmez...
Saçma sapan şeyler düşünüyorum ben'lik denilemeyecek şeyler aklımın içini kurcalıyor...dün yaptıklarım bu gün çok saçma o'nu seviyor olmam hariç....
Yazık ettim hep bir şansım olmasını düşünerek geride bıraktığım zamana...
Takıntılarım takıntı olmaktan çıktı saplantı olmaya başladı.Artık aynı şeyleri dinleyip aynı şeyleri izlemiyorum.Farklı yemekler yiyorum arkadaşlarımdan çok mu farklıyım ?
Onlar yemiyor rus salatası kadınbudu nuget kfc sanırım bir çoğu hiç yememiştir bile....Bunu düşünerek küstahlaşma sınırlarını mı zorluyorum insanlık adına ?
bu benim suçuım mu ? bayramları sevmiyorum halay sevmiyorum el öpmeyi sevmiyorum elimi öptürmeyi sevmiyorum sigara alkol sevmiyorum uzun uzun saatlerce konuşmayı sevmiyorum yoğurtlu yemekleri sevmiyorum koyun inek kokusunu sevmiyorum trip sevmiyorum yağlı yemek sevmiyorum arabesk sevmiyorum çalıştığım iş yerini sevmiyorum....
Sevdiklerim de var bu hayatta....
Bu aralar kitap alıp okumayı seviyorum yemek yapmayı seviyorum yalnız kalmayı seviyorum müzik dinlemeyi seviyorum müzik yapmayı seviyorum o'nu düşünmeyi seviyorum o'na benzediği için bu  aralar sıla yı seviyorum nirvana rasmus seviyorum yalnız yürümeyi seviyorum balıkları mı izlemeyi seviyorum fight club izlemeyi seviyorum acıtasyon filmler izlemeyi seviyorum kafamda kısa film senaryoları tasarlamayı seviyorum köyü seviyorum bazen her baktığım kişinin gözlerindeki parıltıdan acıklı bir hikaye oluşturuyorum kafamda bunu seviyorum evanescence dinliyorum onu hatırlattığı için o'nu seviyorum....

böyle olması için çaba harcamadım oalyın neden buralara geldiğini bende bilmiyorum içimden geldiği gibi davrandım kimseyi üzmek istemedim geldiğimiz noktadan nerede gözüktüğümü bile kestiremiyorum artık...
Aile kavramını kafamda yakıp yıkarken hiç bir şey hissetmediğimi fark ediyorum çünkü onlar yanlış yaptı ve beni tamamen kaybettiler... böyle olmasını istememiştim...

16 Ağustos 2012 Perşembe

11 Ağustos 2012 Cumartesi

5 Ağustos 2012 Pazar

...

Daha önce de  söyledim. Bir şiir yazılabilir bu hikayeler üzerine yada 7-8 dakikalık uzun metrajlı ölenlerin hikayesinin anlatıldığı bir haber yapılabiliriherkesin gözlerini dolduran...
Yazık yazık ki ne yazık o kadar alıştı ki millet skor tutmaya başladı 3 bizden  5 onlardan yada daha fazla....
Medya insanları o kadar duygusuzlaştırıp bu işi o kadar sıradanlaştırdı ki sanki ölenler başka milletin başka ülkenin askeleri...
Bu ülkenin üzerinde oyunlar oynanmış yüzyıllarca hüküm süren bir devlet bile içten içe isyanlarla binbir türlü oyunlar la yıkılmış...
Yazılacak çok şey var ama şimdi gidip tertemiz hava da sıcacık yatağıma uzanıp uyuyacağım ne aklımda kalan şehit haberiyle nede başka sıkıntılarla...
Ne kadarda duygusuz bir millet olduk...